Narodowy Plan Rozwoju 2004-2006 określa plan działań strukturalnych, które Polska, będąc członkiem Unii Europejskiej, miała realizować w latach 2004-2006.
Działania te były współfinansowane z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej.
Działania dotyczyły:
- przedsiębiorstw
- rozwoju infrastruktury
- rozwoju zasobów ludzkich.
Narodowy Planu Rozwoju 2004-2006 został zaakceptowany 14 stycznia 2003 r. przez Radę Ministrów, skorygowany zgodnie z decyzją Rady Ministrów z dnia 11 lutego 2003 roku, a następnie przesłany do Brukseli do Komisji Europejskiej. Narodowy Plan Rozwoju służył jako podstawa negocjacji między Polską a Unią Europejską w kwestii wysokości wsparcia ze strony funduszy wspólnotowych w latach 2004-2006.
Narodowy Plan Rozwoju został przygotowany w Ministerstwie Gospodarki, a po reorganizacji w Ministerstwie Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. Prace nad dokumentem były prowadzone w ścisłej współpracy z ministerstwami odpowiedzialnymi za przygotowanie sektorowych programów operacyjnych oraz z gronem ekspertów.
Celem strategicznym Narodowego Planu Rozwoju jest rozwijanie konkurencyjnej gospodarki opartej na wiedzy i przedsiębiorczości, zdolnej do długofalowego, harmonijnego rozwoju, zapewniającej wzrost zatrudnienia oraz poprawę spójności społecznej, ekonomicznej i przestrzennej z Unią Europejską na poziomie regionalnym i krajowym.
Osie rozwoju Narodowego Planu Rozwoju:
- Wspieranie konkurencyjności przedsiębiorstw,
- Rozwój zasobów ludzkich i zatrudnienia,
- Tworzenie warunków dla zwiększania poziomu inwestycji, trwałego rozwoju i promowania spójności przestrzennej,
- Przekształcenia strukturalne w rolnictwie i rybołówstwie, rozwój obszarów wiejskich,
- Wzmocnienie potencjału rozwojowego regionów i przeciwdziałanie marginalizacji niektórych obszarów.